Midden in mijn tuin prijkt een prachtige walnootboom. Elk jaar in oktober geeft ze haar schatten vrij. Geweldige grote walnoten. Het is belangrijk om ze op tijd te rapen, want hoe langer ze op de grond liggen, hoe sneller ze gaan rotten.
Maar met mijn drukke schema met altijd zoveel klussen, dreigden de walnoten dit jaar in nood te komen, totdat ik wakker werd en besefte: Hier gaat iets grondigs mis.
Ik ben druk met van alles en nog wat, maar dat wat direct voor mijn voeten ligt en aandacht vraagt, komt in het gedrang. Wat is juiste volgorde van de dingen?
Ik concludeerde: Als ik goed voor mezelf wil zorgen, begint dit met het oprapen van de walnoten in mijn tuin. Want zij staan symbool voor de grond onder mijn voeten en nátuurlijk: voeding!
En dus gaf ik het rapen uiteindelijk de prioriteit die het behoeft. Elke ochtend in de regen op mijn hurken in het gras. Wat een oogst!
