Heb jij je reis al ruim van te voren helemaal uitgestippeld? Of bepaal je op het laatste moment of je überhaupt van huis weggaat?
Ben jij iemand die zijn huis achterlaat om door een ringetje te halen? Of trek je moeiteloos de deur achter je dicht?
Heb jij maar weinig nodig op vakantie? of vermijd je iedere risico en ga jij bepakt en bezakt op weg?
Jouw manier van op vakantie gaan, laat iets zien van jouw manier van omgaan met ‘komen en gaan’. Wat voor de één zo vanzelfsprekend is, is voor de ander een hel.
Waar de ene last heeft van heimwee, wil de ander nooit meer terug naar huis.
Van huis weg gaan, is in feite een nauwe doorgang naar het nieuwe. De ongewisse doorgang van het ene (vertrouwde) verlaten om bij het andere (nieuwe) uit te komen, kan onzekerheid met zich meebrengen, waardoor je meer controle wilt houden over het proces. Het kan voelen als het beklimmen als een onmogelijke berg: heb ik wel alles bij me? Wil ik überhaupt wel weg….. en soms ben je zo druk met het vertrekken, dat je overspannen op de plaats van bestemming aankomt.
Hoe dan ook: Neem de tijd en gun je zelf een mooie overgang. Geef jezelf precies wat je nodig hebt om je veilig te voelen, maar los het deze keer niet helemaal alleen op. Gun je zelf wat meer tijd, schakel extra hulp in voor die laatste loodjes of kies gewoon voor de grotere koffer….. wat kan jou het schelen 🙂
En verzucht met enige regelmaat ter verlichting:
Hè Hè wat een toestand!
