Als een web van dunne draden zijn alle Oerbouillon-drinkers met elkaar verbonden. Voor jou is dit misschien onzichtbaar, maar voor mij is het heel duidelijk voelbaar.

Elke dag als ik mijn mail open, besef ik, we zijn met velen. Ieder van ons zoekt naar gezonde, eerlijke voeding en voelt zich verantwoordelijk voor zijn/haar eigen vitaliteit. En tegelijkertijd heeft ieder van jullie een eigen, specifieke reden om Oerbouillon te drinken.

En dat straalt door in het product: samen laden we Oerbouillon door er betekenis aan te geven. In die zin doen we het samen. Samen creëren we een golf van gezonde kracht.

Dit is waar ik in geloof. Niets staat op zichzelf en alles is verbonden. Zonder klanten geen Oerbouillon. Iedereen doet ertoe. Met jouw intenties en jouw eigen zoektocht naar welzijn en vitaliteit geef jij mede kleur aan Oerbouillon.

Hoe mooi is het, als  je je realiseert dat een product niet op zichzelf staat, maar voortkomt uit een web van onzichtbare draden. Alle dieren, alle klanten, alle mensen die betrokken zijn bij het brouwen, maar ook onze voorouders, het water, het glas en zelfs het zand waaruit dat glas ooit is ontstaan. Dit alles leidt tot Oerbouillon.

Ik zie mezelf dan ook als hoedster van Oerbouillon. Mijn taak is om zo goed mogelijk te luisteren naar wat er wil ontstaan. Om het zo natuurlijk mogelijk te organiseren, binnen de mogelijkheden van deze tijd. Zonder dwang, zonder angst, zonder te versnellen, maar trouw blijvend aan wat klopt. Met als doel dat het kan stromen vanuit wederkerigheid en respect.

Wat mij betreft is dit een belangrijke impuls voor de nieuwe tijd: bouwen aan communities en bedrijven vanuit wederkerigheid. Beseffen dat niets op zichzelf staat. En dat wat je koopt, verbonden is met de waarden en intenties van waaruit het gemaakt wordt

Verbonden met Oerbouillon

Ik houd me inmiddels al zo’n tien jaar intensief bezig met Oerbouillon en ik weet nu zeker: Oerbouillon is tijdloos.

Bottenbouillon is van alle tijden Al eeuwen en eeuwen lang hebben mensen weet van de krachtige werking ervan. Zelfs de Neanderthalers kenden volgens archeologisch onderzoek al de waarde van bottenbouillon.

Vandaag ben ik jarig Ik voel me dankbaar voor het leven dat me gegeven is. Dankbaar voor Oerbouillon en voor de levendigheid die ik in mezelf voel.

Naast het brouwen van Oerbouillon verdiep ik mij van jongs af aan  in existentiële vragen als: Wat is leven? Hoe pak je het ten volle uit?  En, hoe sterf je? Hoe kom je met voldoende energie bij je dood aan? Het werken met de formules van leven en dood boeit me zeer.

Ik werk met de botten van dode dieren en door water, warmte en tijd hier aan toe te voegen, brengt het levenskracht voort. Misschien is dat wel de essentie van alles. Het wonder van leven. Het wonder van dood. Onbegrijpelijk en toch alles bepalend, hoe alles verbonden is met leven én dood.

Vandaag ben ik 54 en ik voel veel stuwing Ik wil niets liever dan van binnen groter groeien, wijzer worden en nog vitaler. Want: Er is nog zoveel te doen. Doe jij met mij mee?

Lang zul je leven Oerbouillon

Mijn hart jubelt! Tot nu toe runde ik Oerbouillon vanuit mijn eenmanszaak, maar daar is vrijdag verandering in gekomen.

Oerbouillon is Steward Owned geworden. Dit is een bedrijfsvorm die aansluit bij de missie van Oerbouillon. Onze missie is niet om zo veel mogelijk geld te verdienen, maar om mensen vitaler te maken.

Onze waarden zijn nu vastgelegd in Stichting Het Levensvat. Deze stichting hoedt de BV en houdt de koers helder, zodat Oerbouillon in lengte van dagen kan blijven bijdragen aan een gezonde wereld.

Het Steward Owned-principe gaat uit van ‘genoeg’. Voldoende inkomen voor degenen die bij Oerbouillon werken en geen winst naar mijn eigen zak. Gewoon voldoende. Genoeg voor iedereen.

Dit betekent dat wanneer er winst wordt gemaakt, deze terugvloeit naar de natuur. Naar projecten die de aarde steunen. De botten, het water, het vuur en ook het metaal van de ketels zijn ons immers gegeven. Op deze manier ontstaat wederkerigheid.

Deze stap gaat voor mij over gezond zijn op alle lagen. Niet alleen wat er in het flesje zit telt, maar ook hoe de achterkant van Oerbouillon is georganiseerd doet ertoe.

Oerbouillon wil graag haar steentje bijdragen aan een eerlijke, duurzame voedingsindustrie. Door Steward Owned te worden is dit nu ook formeel verankerd en dit maakt me intens blij.

Zo bouwen we samen aan een toekomst die voedt in plaats van uitput. 

Genoeg met Oerbouillon

Niemand heeft graag griep. Juist wanneer je door wilt gaan, word je even stilgezet.. Misschien heb je te lang doorgewerkt, wat minder goed gegeten of kou gevat. In elk geval was je lichaam nét niet stevig genoeg om het griepje te weren. 

Als je griep hebt, loopt je lichaam even uit de pas met de natuur. Hoe kun je zó leven dat je meebeweegt, in plaats van tegen de stroom in te roeien? Hoe blijf je vitaal in de kern, ondanks de storm die buiten woedt?

De natuur haast zich niet en toch wordt alles volbracht. Maar wij mensen maken er steeds vaker een potje van! We zijn de natuurlijke maat vergeten. We bepalen nu zélf het ritme. ‘s Nachts steken we het licht aan en op zondag gaan we winkelen.

Hoe kom je terug in jouw eigen natuur? Zonder haast, zonder hard te duwen of trekken.  Is dit überhaupt nog mogelijk in onze super prikkelende cultuur?

Durf jij bordjes uit je handen te laten vallen?  om vervolgens te kunnen vertragen en stil te vallen?

Griep is geen onderbreking van het leven, maar een uitnodiging om terug te keren naar je natuurlijke ritme. 

Mocht jij nu grieperig zijn? Ik gun je een heerlijk herstel. Je pakt straks de draad weer op. Maar nu even niets!

Gezonde bodem met Oerbouillon

Gisteren liep ik door mijn geliefde polder. Er was een gure, koude, messcherpe wind en ik zag mijn eigen schaduw voor mij uitlopen. Een figuur met grote, lange benen. Het deed mij mijmeren over groter groeien en het in de toekomst stappen.

De tijd dwingt ons voorwaarts te gaan. Er is geen ontsnappen aan. We kunnen niet anders dan door doorlopen in de tijd. Met elke minuut die verstrijkt worden we ouder: knallen we straks 2026 in.

Soms is dit een troost. Tijd heelt alle wonden, of: gelukkig gaat ook deze dag, dit moment, dit jaar, of deze pijn weer voorbij.

Soms is het een vloek. Spartelen we tegen het ouder worden, hebben we weerzin in dat wat komen gaat en willen we hier en nu blijven zoals het is, of liever terug naar hoe het was.

In de polder word ik overmand door die grote figuur voor mij.  Het lijkt symbool te staan voor mijn persoonlijke opdracht voor 2026. Dit beeld van groter groeien, van zo’n gigantische schaduw, overweldigt me.

Ik vraag  me af: maar wat staat er achter mij? Ik draai mij om en ik word verblind door deze prachtige ochtendzon.

Ik sluit mijn ogen voor het felle licht. Mijn gezicht wordt warm en ik voel hoe de gouden gloed mij doet smelten. Ik word aangeraakt door de verbluffende schoonheid van dat wat groter is dan ik. 

En ik realiseer me: als  ik teveel voorwaarts ga dan duizelt het mij. Dan eet de tijd mij op en kan ik mijn eigen maat niet vinden. Als ik mij kan openen voor wie of wat er achter mij staat, dan land ik in het hier en nu.

Dan is er steun en hoef ik niet bang te zijn. Kan ik mij vrij bewegen in de benauwenis van de tijd. Dan is er vertrouwen en moed. Dan ben ik klaar voor wat komen gaat.

De juiste maat met Oerbouillon

Gisteravond maakte ik een ommetje in het centrum van Bergenen ik zag een explosie van licht. Werkelijk elke etalageruit straalt met kerstverlichting en de gemeente heeft ook kosten noch moeite gespaard. Waar is het donker gebleven?

Vandaag is het 21 december, de donkerste dag van het jaar. De winter laat zien dat de natuur zich heeft teruggetrokken. Ze nodigt uit om naar binnen te dalen en het gezellig en knus te maken. Als een fijn, donker holletje met het licht van een kaarsje.

Dit kaarsje symboliseert in de Chinese Geneeskunde ons levensvuur. Het brandt, maar het is in deze tijd van het jaar slechts een klein vuurtje. Het is zich aan het opladen voor een nieuwe cyclus, die straks weer wakker wordt.

Het is een natuurlijk gegeven: jezelf laven aan twee polen. In de zomer aan de levendigheid van de zon, hoog aan de hemel, en in de winter aan de stille duisternis van de aarde.

Want de dynamiek ertussen schept nieuw leven. En hier vind je de juiste, gezonde balans.

Mijn wens voor jou is om deze winter het donker zo nu en dan op te zoeken. Het licht even uit te zetten en op de tast je holletje te vinden. Jezelf te gunnen lekker loom en traag te zijn, zodat jij jezelf deze winter kunt opladen voor het nieuwe dat straks, in de lente, weer wil verschijnen.

Wees lief voor jezelf tijdens alle feestdagen. Gun jezelf tussenruimte van niksigheid, winterse ledigheid! Al is het maar om even uit te buiken :-).

En juist in deze tijd kan ondersteuning van binnenuit helpend zijn. Weet dat Oerbouillon ontwikkeld is om je levensvuur (de Nier-jing) in de donkere dagen van het jaar extra te voeden.

Opladen  met Oerbouillon

De mooie afbeelding hierboven is onderdeel van de nieuwe winterkaart, getekend door Sasika Illustraties voor Oerbouillon

Het is de tijd van eindeloze pakketjes. Onze pakpieten draaien overuren, en toch duurt het langer voordat je bestelling binnen is. De communicatie vanuit PostNL laat helaas steeds vaker te wensen over.

Bij Oerbouillon zijn we dagelijks bezig met het najagen van pakketten die ‘niet bezorgd’ zouden zijn, of met meldingen dat je niet thuis was terwijl je de hele dag hebt zitten wachten. Dat frustreert jou en ons net zo.

Ik ben niet snel uit het veld geslagen, maar als ik PostNL bel, kook ik soms over. Voor elk pakket betalen wij €7,75: inclusief abonnementen, toeslagen, karren en allerhande extra’s. Maar verantwoordelijkheid nemen? Een stukje coulance? Dat lijkt steeds zeldzamer te worden.

En toch… zijn wij als samenleving hier óók onderdeel van. 
Jaren van ‘gratis verzending’ hebben ervoor gezorgd dat we de waarde van de post zijn kwijtgeraakt.

Grote bedrijven sluiten wurgcontracten af met PostNL. Zij bieden verzending ‘gratis’ aan, maar de daadwerkelijke kosten worden ergens anders neergelegd,  bij kleine ondernemers, bij particulieren, bij de postbode die toch weer dezelfde straat in moet met een overvolle wagen.

Daarom blijf ik bij Oerbouillon verzendkosten apart berekenen.
We werken met een staffelprijs voor Oerbouillon: dáár kan ik korting geven,  maar de verzendkosten blijven eerlijk en transparant.

Zo proberen we waarde toe te kennen aan iets dat waarde hééft:  Niet bij de illusie van ‘gratis’, maar bij het echte werk: de handen die je pakket tillen, scannen, sorteren, bezorgen.

Ik geloof dat dit besef onze keten weer waardig maakt. Van brouwer, tot postbode, tot jou aan de deur. Alles doet mee en alles is van waarde.

Eerbied met Oerbouillon

De afgelopen weken was ik veel onderweg. En het viel me op hoe vaak ik verleid word om iets te kopen. Zeker wanneer ik met de trein aankom op Utrecht CS. Dit station lijkt niet alleen op een winkelcentrum, het is het letterlijk. Van Sissy-Boy en Bruna tot Hunkemöller… het is er allemaal. En dan nog alle eetgelegenheden en koffietentjes erbij. Het houdt niet op.

Soms overvalt het me. Schrik ik van de hoeveelheid mensen én van de hoeveelheid spullen. Alles draait eindeloos door, en wat hébben we veel. Kleding en prullaria. Hoe kunnen we dit ooit stoppen?

Het voelt als een onhoudbare trein die maar blijft doordenderen. Gisteren was ik bij het grofvuil om karton weg te brengen. Ook daar kan ik het maar moeilijk bevatten. Alleen al in mijn kleine dorpsgemeente staat de container met oude matrassen tot de nok toe vol. En ik zie het ene bankstel na het andere in een grote blauwe bak geschoven worden. En dit is nog maar één gemeentewerf.

Het is de grote queeste van onze tijd: hoe gaan we om met zoveel rijkdom en zoveel spullen? Gemak dient de mens… maar is dat wel zo? Ergens voel ik ook mijn eigen verlangen naar gemak. Maar telkens weer merk ik: gemak maakt mijn handen leeg, terwijl ongemak mijn handen laat scheppen.

Omgaan met ongemak leidt tot meer creativiteit en vervulling. Iets zelf repareren, veranderen, omvormen of hergebruiken geeft vaak zoveel meer voldoening dan iets nieuws kopen.

Dus misschien is de vraag niet hoe we de trein stoppen, maar hoe we zélf leren uitstappen.

Stilstaan met Oerbouillon

Regelmatig krijg ik de vraag: Hoe vaak moet ik Oerbouillon drinken? Wat is goed voor mij?

Een gezond en vitaal leven is per definitie een zoektocht. Voor mij gaan vitaliteit, heelwording, welzijn en lichaamsbewustzijn hand in hand. Hoe leer je zélf voelen wat klopt voor jou? Dat begint met leren luisteren naar wat je lichaam je vertelt.

Neem ook de kleine signalen serieus. Waarom heb ik nu opeens een koortslip? Waarom is mijn energie vandaag zo laag? Waarom voelt mijn huid zo droog aan? Waarom stagneert mijn stoelgang?Waarom voel ik mij zo stijf in de ochtend? Grote of kleine klachten: Ze nodigen je uit om op onderzoek uit te gaan.

Kijk proefondervindelijk naar jezelf in je dagelijkse gang. Wat heb je gedaan? en wat juist niet? Wat heb je gegeten? Hoe heb je geslapen? En neem ook je emoties en gedachten mee in dit onderzoek. Wees nieuwsgierig en probeer dingen uit. Want alles doet mee op jouw weg naar vitaliteit.

Een klant schreef mij eens een lofbrief over Oerbouillon. Zijn lage rugpijn was voorgoed verdwenen en op een MRI was te zien dat zijn tussenwervelschijf zich had hersteld. Hij schreef het toe aan de kracht van Oerbouillon. Ik belde hem op, nieuwsgierig naar zijn verhaal.

Hij vertelde me over zijn weg naar herstel: hoe hij ontdekte dat zijn rug versleten was, terwijl zijn vader van zeventig nergens last van had. Die ontdekking bracht een sterke urgentie teweeg: de wil om tot op de bodem uit te zoeken wat er aan de hand was. Zijn reis voerde langs artsen, therapeuten, diëten, ander water, fysieke oefeningen, adem, gummibeertjes  en uiteindelijk Oerbouillon. En Oerbouillon maakte het verschil: zijn rug herstelde.

De moraal van dit verhaal? Urgentie zet je op het pad  en dat pad brengt je langs allerlei plekken. Onderweg leer je steeds meer over jezelf en over je lichaam. En dit alles draagt bij aan je relatie met jezelf, aan het ontdekken van wat klopt voor jou.

En dan, soms ineens, is daar wat we zo graag noemen: dé verlossing. Maar vergis je niet: je was het al die tijd zélf.  Dit wakker worden aan jezelf en de verbinding met jezelf opent de weg naar heelwording.

Op weg met Oerbouillon

Gisteren kwam naar buiten dat  30 webshop berispt zijn  door de NVWA over misleidende teksten rondom de werking van collageen.

Collageen is een hype en het wordt in vele vormen aangeboden: pillen, poeders en allerlei soorten crėmes. En de beloftes vliegen je om de oren. Zeker door een schoonheidsideaal gedomineerde beauty industrie.

Ik wilde al langer iets posten over collageen poeders, want regelmatig krijg ik de vraag over het verschil tussen poeders en Oerbouillon. Voor mij liggen deze twee mijlenver uit elkaar.

Het zal je misschien verbazen, maar bij Oerbouillon draait het in essentie niet ALLEEN om de werking van collageen. Het verhaal van Oerbouillon is veel groter dan dat. Bij Oerbouillon gaat het om ware voeding: ‘WHOLE -FOOD’. Oerbouillon ziet de mens, natuur en de aarde als één groot geheel.

Het draait bij Oerbouillon om: Terug naar de wijsheid van de natuur, terug naar wie we in wezen zijn, terug naar slowfood, naar heilzame voeding: De terugkeer naar volwaardige voeding.

Oerbouillon splitst geen kleine deeltjes, die ze dan weer toevoegt aan andere vreemde delen door ze heel hard te centrifugeren en te vriesdrogen. Daar zit de wereld al vol mee. Een eindeloze vorm van Quick fix.

Het gaat bij Oerbouillon om het natuurlijk brouwen en laten ontstaan van een levenselixer. Precies zoals jij ook opgebouwd bent.

En dat is pas echt gezondmakend. Als jij je voedt met deze vorm van heelheid, herinner je je eigen potentie. En dit geeft je energie, maakt je blij en stralend.