Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen in mijn leven. Vrij plotseling dient zich ‘ineens’ het einde van het jaar zich aan. Volgende week is het alweer Kerstmis en over 10 dagen luiden we het nieuwe jaar in.
Zo rond half december lijkt de tijd zich te verdichten. Alles stapelt zich op, van boodschappen doen tot de laatste klusjes op het werk. Wat moet er allemaal nog gedaan worden en wie wil ik nog zien?
Ik wil het oude jaar helder en schoon achterlaten, om het nieuwe jaar weer fris te beginnen. Het is een hele klus om kalm en vredig aanwezig te blijven in alles wat nog ‘moet’. Mezelf niet voorbij te hollen en toch elke dag te verschijnen voor dat wat gedaan wil worden.
Terwijl juíst deze drukke maand vraagt om vertragen. Het is een tijd van recuperatie en winterslaap. Kijk naar de natuur: zij heeft zich diep in de aarde teruggetrokkrn om voorlopig even niet tevoorschijn te komen. En wat doen wij? We versnellen: ‘we tuigen het kerstcircus op’. Alles voor de ‘gezelligheid’.
Gun jezelf een luie Kerst. Vertraag de komende week beetje bij beetje en doe niet alles zelf en alleen. Geef jezelf de ruimte om te lummelen, wat vaker op de bank te hangen en de kantjes ervan af te lopen. Zeg niet alleen ‘JA’ maar kies ook af en toe voor ‘NEE’. En vind je eigen Kerst-vier-vorm!
