Niemand heeft graag griep. Juist wanneer je door wilt gaan, word je even stilgezet.. Misschien heb je te lang doorgewerkt, wat minder goed gegeten of kou gevat. In elk geval was je lichaam nét niet stevig genoeg om het griepje te weren.
Als je griep hebt, loopt je lichaam even uit de pas met de natuur. Hoe kun je zó leven dat je meebeweegt, in plaats van tegen de stroom in te roeien? Hoe blijf je vitaal in de kern, ondanks de storm die buiten woedt?
De natuur haast zich niet en toch wordt alles volbracht. Maar wij mensen maken er steeds vaker een potje van! We zijn de natuurlijke maat vergeten. We bepalen nu zélf het ritme. ‘s Nachts steken we het licht aan en op zondag gaan we winkelen.
Hoe kom je terug in jouw eigen natuur? Zonder haast, zonder hard te duwen of trekken. Is dit überhaupt nog mogelijk in onze super prikkelende cultuur?
Durf jij bordjes uit je handen te laten vallen? om vervolgens te kunnen vertragen en stil te vallen?
Griep is geen onderbreking van het leven, maar een uitnodiging om terug te keren naar je natuurlijke ritme.
Mocht jij nu grieperig zijn? Ik gun je een heerlijk herstel. Je pakt straks de draad weer op. Maar nu even niets!
Gezonde bodem met Oerbouillon
